Klikzink
De beschermfolie op een felsbaan is er niet om te vergeten. Hij ligt er als bescherming tijdens transport en montage, en hij vraagt om een controle op het moment dat de plaat op het dak of tegen de gevel ligt, en nog eens vlak voordat u hem verwijdert. Wie die twee momenten laat lopen, ontdekt de schade pas als de folie eraf is, en dan is er niets meer aan te doen.
Zodra een baan ligt, is dit het moment om de folie te bekijken op scheuren, losse randen en plekken waar hij is opgetild. Dat laatste gebeurt vaker dan verwacht: bij het schuiven van een plaat over een steiger, bij het aanlopen met een schoen met een scherpe hak, of bij een klem die net iets te ruw is aangedraaid. Onder een opgetilde rand kan vocht komen, en dat vocht blijft daar zitten tot de folie eraf gaat. Op een dak dat pas over enkele weken wordt afgerond, is dat een reëel risico.
Controleer daarom, baan voor baan, of de folie nog vlak en gesloten ligt, vooral bij de randen en bij de fels zelf. Bij die opstaande naad van 35 mm wordt de folie tijdens het felsen het meest belast: hij moet meebuigen in een scherpe hoek, en juist daar scheurt hij het eerst als het materiaal onder spanning staat. Een korte controle met de hand, langs de fels, laat zien of de folie daar nog aansluit of al loskomt.
De tweede controle is minstens zo belangrijk, en die doet u vlak voordat de folie eraf gaat. Hier speelt vooral de tijd een rol. Blijft de folie te lang liggen, dan bakt de lijmlaag vast onder invloed van zon en warmte, en dat is aan de folie zelf goed te zien: hij wordt stug, verkleurt soms lichtjes, en laat bij het optrekken een resten lijm achter op de plaat. Als u dat ziet, is wachten geen optie meer: hoe langer de folie dan nog blijft liggen, hoe hardnekkiger dat residu wordt.
Het omgekeerde risico is minstens zo reëel. Trekt u de folie er te vroeg af, dan mist de plaat nog bescherming tijdens het vervolg van de bouw: er wordt nog gelopen, er valt nog gruis, er staat nog een steiger. Een schaafplek in de coating die er op dag twee inzit, blijft zichtbaar zolang het dak of de gevel er ligt. De controle bestaat dus niet uit één blik, maar uit het afwegen van twee soorten schade: die van te vroeg, en die van te laat.
Een folie die goed is gegaan, laat zich in één beweging optrekken, zonder scheuren, zonder resten en zonder dat de coating onder de folie is aangetast. Trek een hoek op en beoordeel de eerste centimeters: laat de folie soepel los, dan is de rest van de baan meestal ook in orde. Blijft hij plakken of scheurt hij af in kleine stukjes, dan is dat een teken dat u eerder had moeten ingrijpen, of dat de folie op die plek al langer heeft blootgestaan aan zon dan elders.
De plek op het gebouw maakt daarbij verschil. Een vlak op het zuiden bakt sneller vast dan een vlak op het noorden, en een gevel die de hele dag in de volle zon staat, vraagt om eerder ingrijpen dan een dakvlak dat een deel van de dag in de schaduw van een naastliggend gebouw ligt. Dat is geen vaste regel in dagen; het is een kwestie van op het gebouw zelf kijken hoe de zon erover trekt, en de folie daarop te controleren in plaats van op de kalender.
De controle van de folie zegt niets over de klemmen onder de fels, en niets over de ondergrond waarop de plaat is bevestigd; dat behandelen wij bij de buren, op klikzink.com. Ziet u tijdens de controle iets aan de kleur van de coating zelf, dan hoort die vraag bij zinklook.com. En speelt de vraag zich af rond een dakvlak waar zonnepanelen op komen, dan is de volgorde van monteren en de bescherming daaromheen een zaak voor solarfels.com. Hier gaat het uitsluitend om de folie: zit hij nog goed, en is dit het moment om hem te laten zitten of eraf te trekken.
De controle van de folie hangt overigens samen met hoe de baan is aangeleverd en ingekort. Is een plaat op de bouw nog ingekort, zoals wij uitleggen bij [de plaat afkorten op de bouw bij baanlengte bepalen](/felsplaat/baanlengte-bepalen/afkorten-op-de-bouw), dan is de kans groter dat de folie bij die snijkant is losgeraakt of ingescheurd. Controleer in dat geval juist die kant extra goed: een snee in de plaat brengt vaak een sneetje in de folie met zich mee, en dat is precies de plek waar vocht als eerste naar binnen trekt. Ook de manier waarop de plaat is gekant of gevouwen speelt een rol, zoals te lezen is bij [koud vouwen en kanten bij de baanlengte bepalen](/felsplaat/baanlengte-bepalen/koud-vouwen): op een scherpe kant staat de folie strakker, en scheurt hij eerder dan op een vlak stuk plaat.
In de praktijk werkt het goed om de controle in een vaste volgorde te doen. Loop na montage van elke baan de fels langs, bekijk de randen bij de overlappen, en noteer welke vlakken het langst in de zon liggen. Kort voor de afronding van het werk, wanneer u weet dat de folie eraf mag, herhaalt u die ronde: trek op een klein hoekje, beoordeel of hij soepel loskomt, en start dan pas met de rest. Zo voorkomt u dat u een hele gevel of een heel dakvlak blootlegt en dan pas ontdekt dat de folie op de helft ervan al is vastgebakken.
Onze felsplaten komen standaard met deze folie mee, in de maat die u bestelt, van 450 tot 8000 mm op de millimeter afgekort. Heeft u vragen over hoe een specifieke baan zich gedraagt op uw project, dan denken wij daarin mee op tekening, zonder dat dit iets kost. Ook leveren wij op verzoek monsters van de plaat, zodat u de folie en het vlak eronder vooraf kunt bekijken. Wilt u die monsters aanvragen of heeft u een vraag over een lopend project, neem dan contact met ons op via Boylestraat 22 in Ede.