Klikzink
Wie op zoek gaat naar felsplaat dak zelf leggen stappenplan, vindt online genoeg stappenplannen die het proces in een paar overzichtelijke fasen uitleggen: de ondergrond voorbereiden, de platen op maat maken, de felsnaad omzetten en de plaat vastzetten. Op papier lijkt dat behapbaar. In de praktijk zit het verschil tussen lukken en lekken in details die een stappenplan niet laat zien.
Een felsplaat is een metalen dakbedekking, meestal van zink of aluminium, waarbij de naden tussen de platen mechanisch worden omgezet tot een waterdichte verbinding. Die naad, de fels, is het hart van het systeem. Hij moet strak genoeg zijn om wind en water tegen te houden, maar ook ruimte laten voor het uitzetten en krimpen van het metaal bij temperatuurverschil. Dat omzetten gebeurt met een felsmachine of met de hand, met een falsklem en een falshamer. Beide manieren vragen oefening. Een fels die te strak zit, scheurt bij temperatuurwisseling. Een fels die te los zit, laat water door capillaire werking naar binnen trekken. Dat zie je vaak pas na een paar maanden, als het al te laat is.
De platen zelf op maat zagen of knippen is nog te doen met het juiste gereedschap. Waar het vaak misgaat, is bij de randafwerkingen: de aansluiting op een schoorsteen, een dakraam, de dakrand of de overgang naar een gevel. Daar moet het metaal worden geplooid, ingesneden en soms dubbel gefelst, en juist daar ontstaat het merendeel van de lekkages bij zelf gelegde daken. Ook de onderconstructie speelt mee. Felsplaten hebben een vlakke, stabiele ondergrond nodig, meestal een houten beschot met een onderlaag die vocht en geluid opvangt. Ligt die ondergrond niet vlak, dan zie je dat straks terug in de plaat, en dat is met metaal niet meer te verbergen zoals bij een dakpan.
Daarnaast telt het gewicht en de lengte van de platen mee. Een felsplaat van enkele meters lang is lastig alleen te tillen en te positioneren zonder dat hij verbuigt. Bij een klein plat dakje of een luifel is dat nog te overzien. Bij een volledig hellend dak wordt het al snel tweemansuwerk, met stellingen en veiligheidsvoorzieningen die bij dakwerk verplicht zijn.
Voor een kleine, platte constructie zonder ingewikkelde aansluitingen, zoals een dakkapel of een fietsenberging, is het zelf aanbrengen van een felsplaat te overzien als u ervaring heeft met plaatwerk en met het felsen zelf oefent op een proefstuk voordat u begint. Voor een dak met meerdere hoeken, doorvoeren of een grotere oppervlakte raden wij het zelf uitvoeren af, niet omdat het onmogelijk is, maar omdat de foutmarge bij metalen dakbedekking klein is en de gevolgen van een verkeerd afgewerkte naad pas na verloop van tijd zichtbaar worden.
Wilt u weten of uw dak zich leent voor een felsplaat die u zelf aanbrengt, of wilt u een inschatting van wat de aansluitingen op uw dak vragen? Neem dan contact met ons op. We kijken samen met u naar de situatie en geven aan waar de uitvoering eenvoudig is en waar niet.